လြမ္းလို႕ မက္တဲ့ အိပ္မက္

ဘာေတြ မက္ေမာမိခဲ့သလဲ အိပ္မက္ငယ္.. ေန႕ေတြ ညေတြ  မဟုတ္ဘူး ညေတြ ညေတြဟာ ကဗ်ာမဆန္ခဲ့တာ ႏွစ္ရွည္ၾကာခဲ့ျပီ။

လက္ေတြ႕က်က် နာက်င္မႈေတြကို တစိမ့္စိမ့္ကိုက္၀ါးရင္း ကိုယ္ တစ္ေယာက္တည္း ေဆြးေနမိခဲ့တယ္။

အေမွာင္တုိက္တုိ႕ သိပ္သည္းလွခ်ည္ရဲ႕။

လြင့္ေမ်ာခဲ့ျပီးသား တိမ္တိုက္တစ္အုပ္ေပၚမွာ ေတြေ၀စြာ ထုိင္ျပီး မိုးကုပ္စက္၀ုိင္းကို ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေငးေမာ..။

အသက္ရွဴရတာ က်ပ္တည္းလာသလိုလို.. ေနာက္… အသက္ရွဴရမွာ ရြံ႕ထိတ္လာသလိုလို..

အိပ္တန္းျပန္ ငွက္တုိ႕ေရ… အိပ္မက္လွလွ တစ္ပုဒ္ေလာက္ စြန္႕ၾကဲလွည့္ပါ။

*

အရပ္ေဒသေတြရဲ႕ ေ၀းကြာမႈမုိင္တုိင္ေတြနဲ႕အတူ စိတ္ခံစားမႈေတြလည္း ေ၀းကြာခဲ့တာ ဘယ္ေလာက္ၾကာခဲ့ျပီ လဲ   အိပ္မက္ငယ္။

ယံုၾကည္မႈ တစ္ခုနဲ႕ပဲ ကိုယ့္ အခ်စ္ေတြကို အလြမ္းအျဖစ္ ကူးေျပာင္း ..ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြအတြက္ အခုအခ်ိန္မွာ နာက်င္ေနရတယ္။

အခ်စ္မွာ တစ္ ႏွစ္ မရွိဘူး။ အဲဒါ ေသခ်ာတယ္။ အိပ္မက္ငယ္.. အခ်စ္မွာ တကယ္ပဲ အခ်စ္ တစ္ အခ်စ္ ႏွစ္ ဆိုတာ မရွိပါဘူး။

အခ်စ္ဟာ အခ်စ္တစ္ခုတည္းနဲ႕။ အို .. ကိုယ္ ဘာလို႕ ဒီေလာက္ အားငယ္ ေဆြးျမည့္ေနမိပါလိမ့္။

အေနာက္ဘက္ အနက္ေဖ်ာ့ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္စင္တစင္း လင္းလက္ေတာက္ပလို႕။ ကိုယ္ အားက်မိခဲ့တယ္။

*

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ တစ္ခုခု ဟာ ေသခ်ာမႈအျဖစ္ တည္ရွိလာမွာပါ အိပ္မက္ငယ္။

အတိတ္က အနမ္းေတြ ကို လြမ္းခဲ့ျပီးျပီ။ အတိတ္က ရနံ႕ေတြကို တမ္းတျပီးခဲ့ျပီးျပီ။ အတိတ္က ပံုရိပ္ေတြကို ေအာက္ေမ့ျပီးျပီ။

ဘာေတြ က်န္ေနဦးမလဲ။ လြမ္းစရာေလးေတြကို စီစစ္ေရတြက္ရင္း ကိုယ့္မွာ အထီးက်န္မႈရဲ႕ အနုိင္က်င့္မႈကို လည္စင္းခံ။

ေလာကၾကီးရယ္.. အလွတရားတို႕ ဖူးပြင့္လွည့္ပါေတာ့။ ၾကည္လင္ လန္းဆန္းမႈတစ္ခု ျဖစ္ဖို႕ ဘာေတြ လိုအပ္သလဲ မသိေပမယ့္

ကိုယ့္အတြက္ အလွတရားေတြ ဖူးပြင့္ေပးလွည့္ပါေတာ့ေနာ္။

ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း မက္ခဲ့တဲ့ အိပ္မက္ငယ္ေလး.. အခုအခ်ိန္မွာ ခ်စ္စကားမဆိုနုိင္ေပမယ့္ လြမး္ေတးေလးေတြေတာ့ ကိုယ္ သီဆိုေနမိတယ္ အိပ္မက္ငယ္ရယ္။

*

ကိုယ္စီ ကိုယ္စီ အခ်စ္ေတြ ဖူးပြင့္ေနၾကတဲ့ ေရာင္စံု ဥယ်ာဥ္ၾကီးထဲမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း လြမ္းရနံ႕ေတြ သင္းေ၀ျပေနရတာေတာ့

သိပ္မေကာင္းလွဘူး။

သို႕ေသာ္

ကိုယ္ လြမ္းေနပါတယ္ အိပ္မက္ငယ္။

ျဖဴစင္ရိုးရွင္းစြာပဲ

ကိုယ္

လြမ္းေနပါတယ္

အိပ္မက္ငယ္။

*

မုိးအိမ္လူ

ငရဲတံတုိင္းမွာ ေလလြင့္မိတဲ့သူ

အေရွ႕ဘက္ေကာင္းကင္ နယ္နိမိတ္ အစပ္မွာ အလင္း တစ္စ တိုးထြက္လာေနျပီ။ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ေမွာင္မိုက္ေနရတဲ့ ညတစ္ညဟာကုန္ဆံုးေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဖူးပါဘူး။ ဒီလို နာက်င္ရက္စက္မယ့္ မီးအိပ္မက္ေတြ ရြာသြန္းလာမယ္လို႕။ ျပီးဆံုးခဲ့ျပီလို႕ ကိုယ္ မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ အစ လည္းမဟုတ္ျပန္ဘူး။

ေဖေဖ ၊ ေမေမ အတြက္ ေကာငး္က်ိဳး မေပးနုိင္တဲ့ သားလိမၼာတစ္ေယာက္ပါ။ ခ်စ္သူအတြက္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ မေပးနုိင္တဲ့ လက္တြဲေဖာ္ေကာင္းတစ္ယာက္ပါ။ မွားခဲ့သူက ကိုယ္ လို ့ သူတို႕ ေျပာၾကတယ္။ တကယ္ ကိုယ္ မမွားခဲ့တာ ကိုယ္ ကိုယ္တုိင္ပဲ သိခဲ့တဲ့ အမွန္တရား တစ္ခု။ ေနျခည္ေထြးတို႕ အေႏြးဓာတ္လြန္ကဲေနျပီ။

သိဟ္ရာသီ ဦး မုိးေကာင္းကင္ဟာ ကိုယ့္ဘ၀ရဲ့ ကိုယ္ပြားမ်ားလား။ တိမ္တိုက္တို႕ ထြန္႕ထြန္႕လူးေနၾကတာ ေကာင္းကင္ေရာင္ကို ေပ်ာက္လို႕။ ကိုယ္ မဆုိခ်င္တဲ့သီခ်င္းေတြထဲမွာ ဒီသီခ်င္းလည္း ပါတယ္။ ကိုယ္ တစ္ေယာက္တည္း ေသြး တစိမ့္စိမ့္ထြက္ခဲ့ရတဲ့ ေန႕စြဲ နီေတြ..။ ေစတန္ရဲ႕ လက္ဖ၀ါးေတာ္မွာ ကိုယ့္နာမည္ကို သူတို႕ အေသေရးထြင္းလိုက္တယ္ေလ..။

သည္းခံလိုက္ပါ ...လူေလး ။ သည္းခံျခင္းဟာ အရာရာကို ေအာင္နုိင္ပါတယ္..... လို႕

ေကာင္းကင္ၾကီးက ေျပာတယ္။

ဒါေတြဟာ ခြန္အားေတြပဲ ..သူငယ္ခ်င္း..။ နာက်င္မႈေတြဟာ မီးေတာက္ေကာင္းတစ္ခုျဖစ္ဖို႕ အေကာင္းဆံုး ေလာင္စာေတြပဲ... လို ့ 

ျမစ္က်ဥ္းက ေျပာတယ္။

ကိုယ္ တစ္ေယာက္တည္း လူသံ ကင္းတဲ့ လြင္ျပင္ၾကီးမွာ ရင္ကြဲပက္လက္...။

ဒါေတြဟာ အိပ္မက္ေတြပဲ.... မိုးေသာက္ရင္ အလင္းနဲ႕အတူ အရာအားလံုး ကြယ္ေပ်ာက္သြားမွာပါ... လို႕

လမင္းေလးက ေျပာေတာ့

အရာအားလံုးထဲမွာ သစၥာတရားေကာ ပါတာလားဟင္...လို ့

ၾကယ္ကေလးက ခရီးတစ္ေထာက္ ၀င္ေမးတယ္။

ကိုယ္ကေတာ့ ကိုယ္ပုိင္ဆိုင္တဲ့ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္ကို သူတို႕ဆီ မႈတ္ထုတ္လိုက္တယ္။ ခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္ဟာ အိပ္ရာကေန လန္႕နုိးသြားတယ္။

ဒီလိုနဲ႕ ကိုယ္ထင္မိခဲ့တဲ့ ေမွာင္မုိက္ျခင္းညေတြဟာ ေနရဲ့ အလင္းေရာင္ မပါဘဲ ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ ဆက္လက္ ခရီးႏွင္လို႕။

ဘ၀ရဲ့ အလင္းေထာင့္ခ်ိဳးကို ကိုယ္ ေမွ်ာ္လင့္တၾကီးလိုက္ရွာမိေနတာပါ..။

မိုးအိမ္လူ

12.8.2011

ေဇာ္က က ေနသည္

ေဇာ္က က ေနသည္ ေနတိုး အကယ္ဒမီ ရသြားသည္

အကယ္ဒမီ ရသြားေသာ အႏုပညာရွင္မ်ားသည္ ထူးခၽြန္ၾကသည္ ထူးခၽြန္ၾကသူတုိင္း ေက်ာ္ၾကားၾကသူမ်ား မဟုတ္ပါ ေက်ာ္ၾကားၾကသူတုိင္းလည္း ေအာင္ျမင္ၾကသူမ်ား မဟုတ္ပါ ေအာင္ျမင္မႈသည္ ဆိုးက်ိဳးမ်ားလွေသာ လိုတရ လက္စြပ္ျဖစ္သည္ လိုတရ လက္စြပ္တစ္ကြင္းေၾကာင့္ လူငယ္တစ္ေယာက္ ေလလြင့္ခဲ့ဖူးသည္ ေလလြင့္သူ ဟူေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို ဆရာျမသန္းတင့္ ဘာသာျပန္ဖူးသည္ ဆ၇ာျမသန္းတင့္၏ ဧကရာဇ္ တုိ႕၏ ဘ႑ာတုိက္သည္ လူငယ္တုိင္း ဖတ္သင့္ေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ျဖစ္သည္ စာအုပ္ တစ္အုပ္၏ အႏွစ္သာရသည္ မည္သည့္အရာျဖစ္သည္ကို မည္သူမွ် ေသေသခ်ာခ်ာမသိၾကပါ မည္သူမွ် မသိၾကေသးေသာ အရာကို ရွာေဖြနုိင္သူသည္ လူေတာ္ျဖစ္သည္ လူေတာ္သည္ ပါရမီ၇ွႈင္ မဟုတ္ပါ ပါရမီရွိတုိင္း စာေရးဆရာ မျဖစ္နုိင္ပါ စာေရးဆရာျဖစ္တုိင္း ကဗ်ာမေရးနုိင္ပါ ကဗ်ာေရးနုိင္သူတုိင္း ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ မျဖစ္နုိင္ပါ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္၏ ရထားသည္ ယခုအခ်ိန္အထိ ခုတ္ေမာင္းေနဆဲ ျဖစ္သည္ ခုတ္ေမာင္း ေနေသာ ေရစက္သံသည္ ဆူညံလြန္းလွသည္ ဆူညံသံတုိင္း မပူညံၾကပါ ပူညံ ပူညံ လုပ္တတ္သူကို လူ မေလးစားပါ မေလးစားတတ္ျခင္းသည္ မိုက္ရိုင္းျခင္း မဟုတ္ပါ မုိက္ရိုင္းျခင္းသည္ မယဥ္ေက်းျခင္း မည္၏ ယဥ္ေက်းမႈသည္ လူမ်ိဳးတုိင္းအတြက္ အေရးပါသည္ အေရးပါေသာ ျမန္မာအကမ်ားတြင္ ခုႏွစ္ေထြအကလည္း ပါ၀င္သည္ ခုႏွစ္ေထြ အကတြင္ ေဇာ္ဂ်ီကေသာ အကလည္း  ပါ၀င္သည္ ေဇာ္ဂ်ီ ကေသာ အက ကို ေဇာ္က ဟု ေခၚဆိုၾကသည္ ေဇာ္က က ေနသည္ ဟူေသာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားတြင္ ေနတုိး ပါ၀င္သည္ ေနတိုး အကယ္ဒမီ ရသြားေသာ ဇာတ္လမ္းသည္ ေဇာ္ က ကေနသည္ မဟုတ္ပါ သို႕ေသာ္ ေဇာ္က  က ေနသည္။   ။

မုိးအိမ္လူ

ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အိပ္မက္ ကမာၻ

ႏွင္းဆီပြင့္ေလးဟာ ေလလႊာ ေလွ်ာစီးျပီး

ျမက္တို႕ရဲ႕ တုိင္းျပည္ကို ေရာက္လာခဲ့တယ္

သစ္ပင္အိုၾကီးခဗ်ာ အိပ္မက္ဆိုးကေန ရုန္းထြက္လိုက္ရသလိုမ်ိဳး

ေဇာေခၽြးေတြ ပ်ံလို႕

ေကာ္ဖီေစ့ကို ကိုက္ခ်ီလာတဲ့ ငွက္ကေလးကေတာ့

သီခ်င္း မဆိုအားရွာဘူးေပါ့

လိပ္ျပာေလး သံုးေကာင္ဟာ

ကကြက္သစ္ေတြ ဖန္တီး ကၾကရင္း

ခ်ံဳႏြယ္ေတြထဲ တိုး၀င္ေပ်ာက္ကြယ္

အသားမစားေတာ့တဲ့ ေကသရာဇာကေတာ့

ဥပုသ္လည္း မေစာင့္ေတာ့ပါဘူးတဲ့ေလ

အလင္းကြက္ေလးေတြ ေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ရင္း

ယုန္ျဖဴေလးဟာ အိမ္အျပန္လမ္းကို မမွတ္မိေတာ့ဘူး

ပန္းပြင့္ေရာင္စံုတို႕ သံျပိဳင္ေတးဆိုေနၾကတယ္

သစ္ခက္စိမ္းတုိ႕ကေတာ့ အိပ္မက္မက္လို႕ေကာင္းတုန္း

ဒီလိုနဲ႕ပဲ

ကေလးေလးဟာ သူ႕အေမ လႈပ္ႏႈိးမႈနဲ႕

အိပ္မက္ကေန လူးလြန္႕ထြက္ခဲ့ရတယ္။

မိုးအိမ္လူ

ဆူနာမီ တိုက္ရိုက္ ထုတ္လႊင့္မႈ

ျမင္ေနတဲ့ အတည္တက် ျမင္ကြင္းဟာ ရုတ္ခ်ည္း ဖရိုဖရဲ
ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္း မေခါက္လိုက္ရဘူး
ကေလးငယ္ဟာ ေမေမ့ လက္ကုိ တင္းက်ပ္စြာ ဆုပ္ကုိင္
ေဖေဖေတြဟာ မိသားစုကို မ်က္၀န္းထဲမွာ ပံုရိပ္ေဖာ္
စိတ္ကလြဲျပီး က်န္တာ ဘာမွ လႈပ္ရွားခြင့္ မရလိုက္ၾကဘူး

ဘာေတြကို ဆက္လက္ တန္ဖိုးထားၾကမလဲ
ခႏၶာကို ဒရၾကမ္း ဆြဲေခၚကိုင္ေဆာင့္ပစ္တဲ့အရာ
ဆံုးရႈံးသြားျပီလို႕ ေစာေစာက တန္ဖိုးထားေနမိတဲ့ အရာေတြကို မႏွေျမာမိ
သူတို႕ ဘယ္လို ေနၾကမလဲ ဆိုတဲ့ ေသာက ကပဲ ရင္ကို ေဆာင့္တက္
မနက္က ျပံဳးတဲ့ အျပံဳးေတြ အမွတ္ရမိေသးတယ္
မေန႕က ဆူပြက္ခဲ့တဲ့ စကားလံုးေတြအတြက္ ရင္နာမိေသးတယ္
သူ/ သူတို႕ အဆင္ေျပပါ့မလား
ခႏၶာကိုယ္ရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုခု ဒါမွမဟုတ္ တစ္ခုမက ကို
အရာ၀တၳဳတစ္ခု ဒါမွ မဟုတ္ တစ္ခုမက က
တိုက္မိ /  ရိုက္မိ / ဆြဲဆုပ္မိ / ၀ါးျမိဳမိ / ထိခိုက္မိ ….. …  သြားျပီ
သြားျပီ…… … အခု အေမွာင္ခ်လိုက္ရင္ ျပန္ေကာ လင္းခြင့္ ရွိပါ့မလား။

မိုးအိမ္လူ

ငရဲသား အိပ္မက္

မီးအလင္းအေမွာင္ မေကာင္းတဲ့ ရုပ္ရွင္
မွိန္ပ်ပ် အသက္ရႈသံေလးနဲ႕ ဘ၀တစ္ခုဟာ အက်ီးတန္ေနသလို
ပန္းရနံ႕ ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေလးကို မ်က္စိမွိတ္ အနံ႕ ခံရင္း
ေနေတြ လေတြ ေမွာက္လ်က္လဲကုန္တယ္

နာက်င္ရတာ ပင္ပန္းလြန္းလွပါျပီ ေဖေဖာ္၀ါရီ
နီရင့္ရင့္ ေန႕စြဲေတြ အေရာင္ေျပာင္းဖို႕ ေမ့ေနၾကသလား
အဆင္မေျပမႈေတြ ထပ္ကာ ထပ္ကာ ေရာက္လာ
ဒဏ္ရာေတြသာ မ်ားမ်ား လာတယ္ / နက္နက္လာတယ္
အိပ္မက္ေတြမွာ အခုထိ အလင္းတစ္စ မပြင့္ေသးဘူး

မိုးေသာက္ခ်ိန္မွာ ျဖာေ၀မယ့္ ရနံ႕ေတြကို ေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ
ထုိးစိုက္ထားတဲ့ ေလာကဓံ ေက်ာက္ခၽြန္ေတြက ရင္ဘတ္မွာ တန္းလန္း
အလိုရွိရာ အလိုရွိေၾကာင္း အျဖဴေရာင္သစၥာေတြက
ဘယ္ေတာ့မွ မ်က္စိေရွ႕မွာ ကိုယ္ထင္မျပၾကဘူး
မွတ္သားတတ္တဲ့ ဦးေႏွာက္လည္း အလုပ္ေကာငး္ေကာင္း မလုပ္ခ်င္
မေန႕ကေတြကို ေကာင္းေကာင္း မမွတ္မိခ်င္ေပမယ့္
မႏွစ္က ေသြးစေတြကို ခဏ ခဏ ရႈရိႈက္မိေနတဲ့ ဘ၀
တကယ့္မွ တကယ္ကို ငရဲသားဆန္လြန္းတယ္။

မိုးအိမ္လူ

အတြင္းနာ

မေျပာသင့္တဲ့ စကားေတြထက္

မေတြးသင့္တဲ့ အေတြး ေတြပဲလား

ကိုယ့္ အဘိဓာန္ ကိုယ္ ကမာၻျခားမွာ သြားရွာရ

အမွားမွား အယြင္းယြင္း လက္ရွိေနထုိင္မႈ

စိတ္ထဲရွိတဲ့ အတုိင္း ေျပာျပဖို႕ သင့္မသင့္

ၾကိဳးေတြက လျပည့္ လကြယ္ တစ္ရစ္ျပီး တစ္ရစ္

ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ျပႆဒါးေန႕

အဲဒီ မိုးေမွ်ာ္ျမစ္ကမ္းဆိုတဲ့ ေနရာမွာ

ေရႊေရာင္ ေဖာင္းၾကြ စကားလံုးနင့္နင့္ေတြ

စီတန္း ခ်ေရး အမွတ္အသားတစ္ခုလို

မ်က္လံုး စံုမွတ္ ေအာက္ေမ့မႈအတြက္

ေန႕ျပန္တိုးရတဲ့ အိပ္မက္ေတြဟာ အသက္ရႈရက်ပ္က်ပ္လာ

လက္အုပ္ခ်ီျပီး ဆုေတာင္းပါ

ေလ်ာ့ရဲလြန္းတဲ့ သမာဓိအားနဲ႕

သစၥာေတြ ျမွင့္တင္ၾက ေမတၱာေတြ ေရၾကီးျပ

ေတာင္တန္းေတြရဲ႕ စကားေျပာသံ တရွပ္ရွပ္မွာ

ညေတြနဲ႕ အကၽြမ္းတ၀င္ရွိခဲ့တာ မဆန္း

သစ္ခက္စိမ္းမွာ က်ေနတဲ့ အလင္းကြက္ျဖဴျဖဴ

ကိုယ္ သန္ရာ စိတ္ကူးရင္း ေသြးဟာ ရဲရဲလာသလို

လမ္းသလားေနတဲ့ ခံစားမႈကို

ေကာ္ဖီနက္နက္ထဲ ထည့္ႏွပ္ရင္း

မီးလင္းဖို မလိုေတာ့တဲ့ ရာသီ အစ ရဲ႕ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္

သစၥာမႊန္းထားတဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္အတြက္

ရာသီဥတုလည္း ေဖာက္ျပန္ပါေစေတာ့။

မိုးအိမ္လူ

လြဲေခ်ာ္မႈေတြနဲ႕ ေခ်ာ္ထြက္သြားတဲ့.......

မရပ္မနား ေမာင္းႏွင္ခဲ့တဲ့ အင္ဂ်င္
တေရးအိပ္လိုက္ေတာ့ ရနံ ့လန္းလန္းေလးေတြ ဖူးပြင့္
ဒါဟာ ကိုယ့္ရဲ႕ ေကာင္းကင္ပဲလို ့ မွတ္ယူတုိင္း
ရာသီဥတုက ေဖာက္လြဲေဖာက္ျပန္ တိမ္ေတြ အထပ္ထပ္
သက္ဆိုင္ရာ ေန ့နံမွာ ရပ္ရင္း ယၾတာမလိုတဲ့ လူ ဆိုပဲ
ေရေမ်ာကမ္းတင္ ကံၾကမၼာဆုလာဘ္ေလးေတြနဲ ့
အိပ္မက္ေတြ ရွည္ခဲ့တဲ့  ဇြန္ျဖဴရနံ ့ လႈိင္လႈိင္ေတြ
လႊင္ပစ္ဖို႕ ့ ၾကိဳးစားတိုင္း ျပဒါး ေနာက္က အသံထြက္
စိတ္ေတြလည္း ရစရာ မရွိေတာ့ဘူး
ေထာင္တုိင္း ေၾကရလြန္းလို႕ ့ ကိုယ္လည္း ေပ်ာက္
ရထားတစ္စင္းနဲ ့ သံသရာ ပတ္ရင္း
ရထားေခါင္းတုိင္က တိမ္ေတြနဲ ့ ဘယ္ေတာ့မွ မလြတ္ခဲ့
ျဖစ္နုိင္ရင္ အာကာသထဲကို သြားထားခ်င္တယ္

တစ္ရက္မွာ တစ္ခါပဲ တခါး လာေခါက္တယ္
အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ေတာ့ အဲဒီေန ့ဟာ ေသြးထြက္သံယို မ်ားတာပဲ
ေျခေထာက္ေအာက္မွာ ခဏခဏ ကၽြံတတ္တဲ့ ေျမၾကီး နဲ ့
ေခါင္းေပၚမွာ ခဏခဏ ျပိဳတတ္တဲ့ ေကာင္းကင္က
အျမဲတမ္း အခ်ိန္မေရြး တာ၀န္ ေက်ပြန္ ထမ္းေဆာင္ဖို႕ ့ အဆင္သင့္
အ၇က္ၾကမ္းၾကမ္းနဲ ့ဦးေႏွာက္ရဲ႕ ့စြမ္းေဆာင္ရည္ကို တိုက္ဖ်က္
မသင့္ျမတ္တာေတြ အေရာင္ပိုေတာက္လာျပီး
သင့္ျမတ္တာေတြ အေငြ ့ပ်ံ
ေန ့ေန ့ညည  ေႏြေႏြ မိုးမိုး နံနက္ ညေန
ကာလေတြကို တြက္ခ်ိန္ရင္း
အမွားမ၇ွိတဲ့ ေရြးခ်ယ္မႈေတြက
မ်က္ေတာင္ေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၾကတယ္။

မိုးအိမ္လူ

ဓာတ္ခြဲခန္းမွာ ကတဲ့ ျပဇာတ္

လက္ေဗြရာေတြ မ်ားခဲ့တဲ့

သက္ရွိ သစ္သီး တစ္လံုးအေပၚ

မွားယြင္းမႈက

တံဆိပ္နက္နက္ ထြင္း

ဥာဏ္မမီေလာက္ေအာင္ကို

အေတြးေတြက ထူထပ္ေနတာ

တေသြးမတိမ္း လိုက္နင္းခဲ့တဲ့

ေရွးဦးသူရဲ႕ ေျခရာေတြ အေပၚ

ထက္ၾကပ္မကြာ

သစ္ပင္ေတြဟာ စိမ္းလန္းလြန္းေနတယ္

အသိစိတ္နဲ႕ တိုးတက္လာတဲ့

ေဟာဒီ ေတာအုပ္ငယ္ကို

ဘံုခုႏွစ္ဆင့္မွာ သိမ္းထား

ေလေတြ ေ၀့တုိင္း

ၾကြတက္လာတဲ့  လႈိင္းေတြနဲ႕

သူသူ ငါငါ ပိုင္ဆုိင္တဲ့ ပင္လယ္က

ရာသီဥတု

သာယာေကာင္းမြန္လို႕ေနတယ္

သန္းေခါင္ထမင္းနဲ႕ ေပါ့ဆိမ့္တစ္ခြက္

တိုက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္

ခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္မွာ

မႏွစ္က အျပံဳးေတြ ေ၀ဆာလို႕

ဘယ္ေန႕မွာ ပန္းေတြ ပြင့္ဦးမွာလဲ

မိုးၾကိဳးသြားေတြရဲ႕ ရိုက္ႏွက္မႈနဲ႕

လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ပစၥဳပၸန္ေတြဟာ

အေခါက္ေခါက္ တြန္႕ေၾက

နာက်ည္းမႈေတြနဲ႕ ထုဆစ္ထားတဲ့

စိတ္ဓာတ္အေဆာက္အအံု

မီးေလာင္ရာ ေလပင့္ၾက

အနက္စစ္စစ္နဲ႕ ည သက္သက္ျဖစ္ေနတဲ့ အေမွာင္

ႏွင္းဆီနီ အပါအ၀င္

အမည္မတပ္ရေသးတဲ့ ေရာင္စဥ္ေတြနဲ႕

ႏွင္းဆီေတြ ႏွင္းဆီေတြ

အဖတ္လိုက္ေၾကြက်

ေဆာင္း၀င္စားတဲ့ ေႏြအတု

သိမ္းဆည္းလို႕လည္း မရေတာ့ဘူး

စြန္႕ၾကဲသင့္တန္ စြန္႕ၾကဲ

လက္ခံသင့္တန္ လက္ခံျပီး

ေကာက္ရုိးဖိနပ္ နဲ႕

ၾကိဳးတန္းေပၚမွာ လမ္းဆက္ေလွ်ာက္

ငိုရလြန္းလို႕

သစၥာပန္းေတြလည္း

မ်က္လံုးေတြ နာလွျပီ

အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ေပးလိုက္ၾကပါ

ဘာရယ္ ညာရယ္ မသိဘဲ

ေဖာ္စပ္ခဲ့တဲ့ ဓာတုေပါင္းစပ္မႈက

အဆိပ္တစ္ခုပဲ

ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

မိုးအိမ္လူ

ခြဲခြာျခင္းမ်ားႏွင့္ … အေၾကာင္း

မွတ္မိရာ မွတ္မိေၾကာင္း

ေရးျခစ္ခဲ့တဲ့

မွတ္စုစာအုပ္ထဲက

မ်က္ရည္စ ပူပူေႏြးေႏြး

ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းသံေတြ

ဆိတ္ျငိမ္ေတာ့မွ

ေလႏုေအးက အေမာတေကာ ေရာက္လာ

ပိတ္ထားတဲ့ တံခါးနဲ႕

ဖြင့္ခ်င္တဲ့ လက္တို႕ရဲ႕ ေဆြးေႏြး ညွိႏႈိင္းမႈ

လမ္းေလွ်ာက္ရင္း

ေျခေထာက္ေရွ႕ကို က်လာတဲ့

ေန႕စြဲက

တိမ္အထပ္ထပ္

ေနာက္ဆံုး လႊတ္လိုက္တဲ့ ထိေတြ႕မႈက

ဂႏၱ၀င္ေတးသြားေတြနဲ႕

ေဆြမ်ိဳးစပ္လို႕….။

မိုးအိမ္လူ

ခုမွ စ က တဲ့ ကေခ်သည္

၀ါဒေတြ မစြဲတဲ့ ၀ါဒီ

အရည္ စက္စက္ ေလထုက

အေငြ႕ဟပ္လို႕ က်ံဳ႕သြားသတဲ့

ဒုတိယအၾကိမ္သာ ၾကားနာမိရင္

ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ၾကိဳးကို အျပတ္ျဖတ္ပစ္မယ္

လြန္ခဲ့ေသာ ေန႕စြဲေတြကတည္း

အစစ္ေတြ မဟုတ္ခဲ့တာေလ

ၾကယ္ေၾကြလို႕ေတာ့ ေသခန္း မျဖတ္ပါနဲ႕.။

မိုးအိမ္လူ

ယမန္ေန႕က ယေန႕

ေပ်ာက္ဆံုးသြားတာလား

ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္တာလား

ေဟတီငလ်င္ ၊ ေဟတီ မီးေလာင္မႈ

ေဟတီ အၾကမ္းဖက္မႈ

ေဟတီ ရန္ပံုေငြ

ေထာက္ခံစာ မလိုတဲ့ ေဘးဒုကၡေတြ

ေရခဲ့အမွတ္ ဘယ္ေလာက္

တရုတ္ျပည္က ႏွင္း မုန္တိုင္း

အေမရိကန္က ေရခဲပန္းဆြဲ

မွတ္ပုံတင္မထားတဲ့ သဘာ၀ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြ

မ်က္စိဖြင့္ နားစြင့္ မ်က္ရည္ျပိဳသံေတြ တညံညံ

အနိစၥ ၊ ဒုကၡ ၊ အနတၱ ပဲ တ နုိင္တဲ့ ဘ၀

ျမန္မာျပည္က အညာေဆာင္းက ဒီႏွစ္ပုိေအးလာတယ္

ဆာေလာင္မႈေတြ ကင္းေ၀းတယ္

မြတ္သိပ္မႈေတြ ပြားမ်ားမလာဘူး

ဘုရားရိပ္ တရားရိပ္မွာ

ပရိတ္၇ြတ္သံနဲ႕ အိပ္စက္လို႕ ရတယ္

ကိုယ္ခ်င္းစာ တရာ းလက္ျဖစ္တစ္တြက္နဲ႕

ၾကားစဥ္ခဏ ျမင္စဥ္ ခဏ

စိတ္မေကာင္းဘူး

၀င္ေငြ နဲ႕ ထြက္ေငြ အံလြဲေနတဲ့

ေန႕စဥ္ဘ၀မွာ

ကိုယ့္ထက္ ဆိုးတဲ့သူေတြ ရွိပါလားလို႕

မေျဖသာနုိင္ဘူး

ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး မေမ့ပါဘူး

ေမတၱာေတြလည္း ပြားမ်ားပါတယ္

ဒါေပမယ့္ ဆိုတဲ့ ေနာက္က

အျငင္း၀ါက်ေတြေၾကာင့္

မရွိလို႕ မလွဴတာလည္း မဟုတ္

မလွဴလို႕ မရွိတာလည္း မဟုတ္

သူ႕ထက္ကဲ  သပြတ္အူေတြနဲ႕

ကိေလသာေတြ ၀ိုင္းၾကီးပတ္လည္

အဆိုးေတြပဲ ရွိေတာ့မယ့္ ကမာၻအတြက္

မေကာင္းမႈေတြပဲ ေမြးဖြားေတာ့မယ့္ ကမာၻအတြက္

ခႏၶာမွာ Antivirus ထည့္

မေန႕က သတင္းအတြက္

တကယ္ စိတ္မေကာင္းဘူး။

မိုးအိမ္လူ

ေႏြႏွင့္ တြဲဆက္ထားေသာ

မ်က္လံုးဟာ

ျမင္ေတြ႕မႈသက္သက္နဲ႕

ဦးေႏွာက္ကို မႈိင္းတိုက္တယ္

ဒီဂရီ ျမင့္တက္လြန္းေနတဲ့

ေႏြရဲ႕ သရုပ္မွာ

ေနထိုင္မႈေတြ

လႈပ္လႈပ္ရြရြ

မုိးတိမ္မ်ား၏ အေ၀းသို႕ ေျပးထြက္ျခင္း

ေျခရာမဲ့ လမ္းေဆြးက

ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့တဲ့

အားငယ္သူတို႕ရဲ႕ ကိုးကြယ္ရာ

သစၥာေတြ

အထပ္ထပ္ျပိဳက်ရင္း

ရြက္ေၾကြေတြက

ေႏြကို အားနာလို႕။

မိုးအိမ္လူ

ႏြံ

မွတ္တမ္း မွတ္ရာနဲ႕

ေစစားခဲ့တဲ့

သစ္ပင္ မဟုတ္

ရင့္ေရာ္သြားတဲ့

ရိုးအီမႈမွာ

ကိုယ္လည္း

လက္မွတ္ထိုးခ်င္ေနျပီ။

မိုးအိမ္လူ

ေလး မလိုတဲ့ ျမား

ဒဏ္ရာေၾကာင့္

နာက်င္မႈဟာ

နာမည္ ပ်က္ခဲ့တယ္ တဲ့

အျပဳအမူမပါတဲ့

လႈပ္ရွားမႈေတြ နဲ႕

ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္က

ကိုယ့္ကို ဆြဲႏွစ္ခဲ့တယ္

ေရာင္စဥ္ ခုႏွစ္ထပ္

ျပိဳက်တုန္းကေလ..။

မိုးအိမ္လူ

အလ်င္စလို မဟုတ္ဘူး ေအးေအးေဆးေဆး ဒါေပမယ့္

အခုအခ်ိန္က ေတာင္ေတာင္အီအီ ေတြးျပီး ေၾကာင္စီစီ ရပ္ေနရမယ့္ အခ်ိန္မဟုတ္ဘူး

ငါ သိတယ္  ငါ  မသိဘူး

ေရလိုက္ ငါးလိုက္ လူမႈဆက္ဆံေရး ေဗဒရဲ႕ မာတိကာ အသစ္

သူ႕မွာမွ သူ႕အေၾကာင္းတရားနဲ႕ သူ ရွိရင္ ငါ့မွာလည္း ငါ့ဖတ္စာနဲ႕ ငါပဲ

ေရႊကို မလို ေရကို မလို နည္းပညာပဲ လိုတယ္ သူတို႕ ေအာ္ေတာင္းေနၾကျပီ

ငါ့ဆီကလည္း ျဖစ္နုိင္တယ္ မင္းဆီကလည္း ျဖစ္နုိင္တယ္

ဟိုလူၾကီးဆီကလည္း ျဖစ္နုိင္တယ္ ဒီလူငယ္ ဆီကလည္း ျဖစ္နုိင္တယ္

မေန႕ညက ပ်ိဳ႕အန္ခဲ့တဲ့ ပံုျပင္ေတြကို ေဆးေၾကာလိုက္ေတာ့ အနံ႕ေတြ ဆိုးလြန္းတယ္

ထစ္ခ်ဳန္းမိုးလည္း မေမွ်ာ္နဲ႕ အခါလြန္မိုးလည္း မေစာင့္နဲ႕

ျဖစ္ပ်က္သေဘာတရားကို လက္ဖ်ံမွာ တက္တူးထိုးထား

ဘ၀က နာမည္ၾကီး အမွတ္တံဆိပ္နဲ႕ ဒီဇုိင္းအသစ္နဲ႕ ဒီေန႕  ၀တ္ရမယ့္ အက်ၤ ီ

ေစ်းၾကီးတယ္ ၾကာရွည္မခံဘူး  အၾကမ္းပတမ္း သံုးလို႕ မရဘူး

မနက္ျဖန္ဆို ေဟာင္းျပီ

သိထားတဲ့အတိုင္း  ဒီေရေတာ့ မေသခ်ာဘူး အခ်ိန္ကေတာ့

မင္းကိုလည္း မေစာင့္ဘူး ငါ့ကို လည္း မေစာင့္ဘူး

ေအာက္သိုးသိုး ခံစားခ်က္ေတြ ၀ဲပစ္လိုက္

ေနာင္တ အတြက္ အခ်ိန္ အမ်ားၾကီး မေပးနုိင္ဘူး

ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း ဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး ေကာင္းတယ္လို႕ မွတ္

ဖိနပ္ၾကိဳး ကို ခ်ည္လိုက္ဦး။

မုိးအိမ္လူ

ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု ကဗ်ာေကာက္ေၾကာင္း

နားလည္ျခင္းလား နားမလည္ျခင္းလား

ကဗ်ာဟာ ႏွစ္ဆယ့္တစ္၇ာစုထဲကို အမုိက္စား ဒီဇုိင္းနဲ႕ ၀င္လာျပန္ျပီ

ဒါက ဘိုးဘြားပိုင္ ဒါက နုိင္ငံျခားျဖစ္ ဒါက ဖက္စပ္

စကားလံုးေတြ ခြဲထုတ္ တြဲဆက္ ယက္ေဖာက္ျပီး

လူသားေတြရဲ႕ ဦးေႏွာက္ကို ေရွာခ့္ေတြ တစ္ခုျပီး တစ္ခု တိုက္

ဘာဘာညာညာ ေတြ သာရကာေတြ ေနၾကာေတြ ကြာေစ့ေတြ

နိဒါန္းခ်ီ ေျခဆင္း ခပ္ရြရြေလး လွမ္းမလာေတာ့ဘူး

ကီးဘုတ္ ေပၚက ခလုတ္တစ္ခ်က္ေခါက္ ထြက္လာျပီ အဲဒါ ကဗ်ာ

ေခတ္ေပၚ မဂၢဇင္း တစ္အုပ္ကို ဆြဲလွန္ ေတြ႕ျပီ အဲ့ဒါ ကဗ်ာ

စကၠဴစာမ်က္ႏွာမွာလည္း ကဗ်ာ

အြန္လုိင္း ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာမွာလည္း ကဗ်ာ

စကၠဴစာမ်က္ႏွာမွာလည္း ကဗ်ာ

ကဗ်ာမွာ ဂိုဏ္းစတား မရွိဘူး ကဗ်ာမွာ ေနာက္လုိက္မရွိဘူး

ကဗ်ာဟာ အသင္းအဖြဲ႕ေတြနဲ႕ ဖြဲ႕စည္းထားတာ မဟုတ္သလို

ကဗ်ာဟာ သင္းကြဲေနတဲ့ တစ္ကိုယ္ေတာ္ သမားလည္း မဟုတ္ဘူး

ကဗ်ာထဲမွာ ကမာၻၾကီးဟာ ေသးငယ္ေနေပမယ့္

ကမာၻၾကီးထဲမွာေတာ့ ကဗ်ာဟာ ေသးငယ္မေနဘူး

ကမာၻၾကီးက ကမာၻၾကီးေလာက္ပဲ က်ယ္တယ္

ကဗ်ာကေတာ့ ဗုဒၶသခင္ ခြဲစိတ္ျပခဲ့တဲ့ စိတ္ရွိသေလာက္က်ယ္တယ္

ကဗ်ာဟာ ဆရာနဲ႕ မတြဲဘူး ကဗ်ာဟာ သမား နဲ႕ မတြဲဘူး

ကဗ်ာဟာ ၀ါသနာရွင္ အဆင့္ေလာက္နဲ႕လည္း ေက်ာက္ခ်မထိုင္ဘူး

ကဗ်ာမွာ ဖတ္သူ ရွိတယ္ ကဗ်ာမွာ ေရးသူ မ၇ွိဘူး

ကဗ်ာဟာ တန္ခိုးရွင္ တစ္ပါး ဖန္ဆင္း ဖန္တီးထားတဲ့ အရာမဟုတ္ဘူး

ကဗ်ာဟာ အႏုပညာ ကဗ်ာဟာ ႏူးညံံ့ တဲ့ ႏွလံုးသား ရဲ႕ ကိုယ္ပြား

ကဗ်ာဟာ လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕ခ်စ္သူ

စကားလံုး အမ်ားၾကီးနဲ႕ ကဗ်ာကို သားရဲတြင္းထဲ ပစ္ခ် အစ ေဖ်ာက္လို႕ မရသလို

စကားလံုးတစ္လံုးတည္းနဲ႕ ကဗ်ာကို ေကာင္းကင္ထက္မွာ လြင့္ပ်ံေစနုိင္တယ္

ကဗ်ာက အေျပာမၾကီးတဲ့ လူ သန္လိုမ်ိဳး

စကားလံုးေတြ ရစ္ေဖာက္ ထုေခ် ေမြးဖြားျခင္းနဲ႕

ေလာက အသစ္တစ္ခုအတြက္ ကဗ်ာဟာ ကဗ်ာ အျဖစ္နဲ႕

ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုထဲကို အမိုက္စားဒီဇုိင္းနဲ႕ ၀င္လာေနျပီ။

မိုးအိမ္လူ

သူခိုးႏွင့္ ခိုးယူျခင္း

အလင္းတန္းမွ်င္ေတြကို

ျဖတ္ေတာက္ရွင္းလင္းရင္း

ေန႕ နာ၇ီ နဲ႕ ည နာ၇ီက

ငါး မိနစ္ ကြာေနတယ္

ပတ္ၾကားေျမက တိုးထြက္ခ်င္တဲ့

ဆႏၵနီနီေတြ

ေျဖသိမ့္ရင္း ၾကီးထြားလာခဲ့လို႕

မိုးေခါင္တဲ့ အရပ္မွာ

ျမက္တစ္ပင္ဟာ

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အဆံုးစီရင္ခဲ့

လွမ္းရင္း လွမ္းရင္း

ေ၀းကြာမသြားေစခ်င္

ခရီးမိုင္ ေ၀းကြာမႈေတြကို

တြက္ဆ ခ်င့္ခ်ိန္ရင္း

နကၡတ္မိတဲ့ အခ်ိန္မွာ

လျပည့္၀န္းဟာ မ်က္ႏွာလႊဲခဲ့တယ္။

မိုးအိမ္လူ

ေမာဟ ကဗ်ာ

အနာအဆာမ်ားလြန္းတဲ့

ၾကမၼာနဲ႕

ေႏြရာသီ အားလပ္ရက္ဟာ

အႏႈတ္လကၡဏာ ထြက္ေနတယ္

ဆႏၵေတြကို

ေကာ္ပတ္စားရင္း

ေခတ္ေပၚနာရီေတြကို

မၾကည့္တတ္ဘူး

သခ်ာၤသေဘာတရားနဲ႕

အဲဒီ ထပ္ညႊန္းေတြကို

ပစ္မွတ္လို သေဘာထား

ေန႕ေတြေတာင္

အေမွာင္က်လို႕

သစၥာထံမွာ

၀ပ္တြားခယရင္း

အ၀တ္တစ္ထည္ ကိုယ္တစ္ခုရဲ႕

အညစ္အေၾကးေတြက

ဘယ္ေခတ္ကတည္းက

စ တည္ေနခဲ့သလဲ

အမည္မသိ သစ္ပင္ကို

ေပးခ်င္တဲ့ နာမည္ေပး

ေအာက္စီဂ်င္ နည္းေနတဲ့

ဒီေလထုမွာ မေပ်ာ္ေမြ႕ေတာ့ဘူး

အေၾကာင္း….။

မုိးအိမ္လူ

လိုအပ္ခ်က္အရ တမ္းတျခင္း

အရပ္တစ္ပါးက

အသက္ရႈသံရဲ႕ က်န္းမာေရးကို

စိုးရိမ္တၾကီး ဂရုတစိုက္

ေန နဲ႕ အနီးဆံုးက်တဲ့ ရာသီတစ္ခုမွာ

ေရခဲရိုက္ေအာက္စီဂ်င္ေတြ

ရွားရွားပါးပါး

ရွားရွားပါးပါး အခန္းထဲကို ၀င္ေရာက္

အ၀ါေရာင္ ဥယ်ာဥ္ဟာ

တစ္ေတာလံုး ေ၀ လို႕

တစ္ေတာလံုး ေၾကြ လို႕

ရႈေနက်ေအာက္ဆီဂ်င္ေတြ အလိုလို ေရခဲအရိုက္ခံေနၾကတယ္။

မိုးအိမ္လူ